RT Chimera - шаблон joomla Новости

عرفان اکبرآبادی، بیر انجمن اسلامی دانشجویان پیشرو دانشگاه تربیت مدرس به عنوان میزبان سمپوزیوم «اکنون، ما و شریعتی» در بخش افتتاحیه سمپوزیوم به طرح بحثی پرداخت که متن کامل این بحث در ادامه می‌آید:

بسم رب المستضعفین

photo 2017-11-22 14-01-53شریعتی برای جنبش دانشجویی همواره بیش از یک فرد، و بیش از یک متفکر، یک نماد بوده است. نه تنها سخنانش، که صدایش و عکسش همواره دست آویز دانشجویان آرمان خواه، برای یادآوری و اعلام آرمان های دور از دست بوده است.

اگرچه در صداقت جریان دانشجویی تردیدی نیست.، اما جنبش دانشجویی به مقتضای ماهیت اعتراضی اش، هیچ گاه سر آن نداشته اینکه به بحث و دقت علمی، در نوشته ها و گفته های نمادهایی بپردازد. چه در گرماگرم انقلاب ۵۷ و چه پس از آن. شریعتی نیز، به مثابه برجسته ترین نماد، هرگز از این قاعده مستثنی نبوده است.

همایش پیش رو، نه تنها می خواهد به توصیف نقش شریعتی در تحولات پیش گفته بپردازد، بلکه می خواهد فتح بابی برای مواجه انتقادی با اندیشه مردی باشد که یا به مثابه پیشوا، پرستیده شد، یا به مثابه نماد، ابزار تهییج جماعت و اعلام موضع سیاسی شد، یا دکان نو میشیگان عوام فریبی شد که شریعتی را در بازار سیاست مایه کردند و یا به مثابه بیراهه نفی و طرد شد.

اینجا، اما نه میدان مبارزه سیاسی است و نه ربطی به مناسبات قدرت دارد. جنبش دانشجویی در سالهای اخیر در فراز و فرودهای متعددش، آرمان های گوناگون می جسته است. شگفت آنکه، بدون درک تعامل یا تعارض مطالباتشان و بدون درک درستی از تطابق این مطالبات با آنچه شریعتی می‌گفت، همواره شریعتی را نمادی مناسب برای همه این آرمان ها دانسته است.

صحبت در باره شریعتی فراخوان به آینده است.

شاید شریعتی نهیب بازگشت و فریاد امید به ماندن و ساختن در گوش نسلی باشد که همچنان با خویشتن خویش، بیگانه است.

ما، نسلی که پس از واقعه رسیده ایم می‌خواهیم بدانیم امروز از شریعتی چه میتوان آموخت.